Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

Πρόσταξα Ψιθυριστά

Ήρθα φορώντας τα κουρέλια μου

Πρόταξα τα σημάδια μου

Στάθηκα ζητιανεύοντας

Κοίταξα με μάτια υγρά

Φανέρωσα την ανάγκη μου

Νίκησα τον φόβο της γύμνιας μου

Πάτησα τον εγωισμό μου

Απαίτησα τη λύτρωσή μου

Πρόσταξα ψιθυριστά

Κράτα με


Κρυσταλένια

2 σχόλια:

  1. τόση αυθεντικότητα θέλει το δόσιμο
    τόση σαν αυτή του λόγου σου
    πάντα έτσι να φανερώνεσαι!
    κερδισμένος είναι αυτός που "νιώθει"
    κι ας γκρεμίζεται κάποιες φορές!

    υπέροχο!!!
    σε φιλώ Κρυσταλένια μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφροδίτη μου κάθε σου λέξη πολύτιμη! Μου δίνεις θάρρος!!!!
      Τελευταία πίστεψα ότι σταμάτησα να νιώθω, αλλά ευτυχώς έκανα λάθος.
      Χαλάλι το γκρέμισμα!!! Σ' ευχαριστώ μέσα απ' την καρδιά μου για την υποστήριξη σου!!!!!!! Φιλιά πολλά!!!!!!

      Διαγραφή