Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Γιαπωνέζικο Τραγούδι, Ν. Καζαντζάκης

- Μπα, φίλε μου Κουγέ Σαν! 
Δεν το ξέρετε πώς δεν κάνουμε άλλο ταξίδι παρά γύρω στην ψυχή μας; Το πολύ-πολύ, μέσα στην ψυχή μας. Δε βρίσκουμε στην άλλη άκρη του κόσμου, στις πιο εξωτικές χώρες, παρά την ίδια μας την εικόνα. Γιατί, απ' όλα τα καινούρια πράματα που ξεχειλίζουν μες στα μάτια και στο νου μας, διαλέγουμε άθελά μας εκείνα που αποκρίνουνται καλύτερα στις ανάγκες και στις περιέργειες του πάντα συμφεροντολόγου και στενόμυαλου είναι μας.

-Βλέπετε Κουγέ Σαν φίλε μου, δε χωρίζω τους ανθρώπους σ' ενάρετους κι αμαρτωλούς, μήτε σε δυνατούς κι αδύνατους, όμορφους και άσκημους, έξυπνους και κουτούς, παρά σε ζεστούς και σε κρύους. Όλοι οι ζεστοί μπαίνουν στο δικό μου παράδεισο, όλοι οι κρύοι στη δική μου κόλαση. Ο ζεστός ταξιδευτής δημιουργεί τη χώρα που διαβαίνει. Και τη δημιουργεί, φυσικά, κατ' εικόνα και ομοίωσή του. Ιδού γιατί, φεύγοντας από την πατρίδα σας, δεν πήρα μαζί μου παρά τον εαυτό μου.

Plum Tree Blossoms Painting by Robert Hedden


Μου μάθατε μια μέρα ένα παλιό γιαπωνέζικο τραγούδι. Όλα όσα είπα τώρα-δα, τα εκφράζει με ακρίβεια και χάρη γιαπωνέζικες; Το θυμάστε;

Σ' ένα μικρό κλαρί δαμασκηνιάς,
σ' ένα μικρό κλαρί δαμασκηνιάς, το αηδόνι
νειρεύτηκε πώς ήταν νύχτα και χιόνιζε.
Και στα βουνά και στους κάμπους, αλήθεια,
δεν έβλεπες παρά χιόνι που έπεφτε,έπεφτε,
δεν έβλεπες παρά χιόνι...
Μιαν άλλη νύχτα το αηδόνι νειρεύτηκε
πώς τα κλαριά της δαμασκηνιάς όπου κάθονταν
πετούσαν λουλούδια.
Και στα βουνά και στον κάμπο, αλήθεια,
δεν έβλεπες παρά δαμασκηνιές που ανθούσαν,
και πέφταν, πέφταν οι ανθοί,
οι ανθοί της δαμασκηνιάς στο χώμα...

Απόσπασμα από το βιβλίο: Ο Βραχόκηπος, Ν. Καζαντζάκης 

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Ο Κόσμος Καθρέφτης Μας

Ο κόσμος όλος, ο κόσμος μας είναι το είδωλό μας στον καθρέφτη. Αναγνωρίζουμε αυτό που συνειδητά ή ασυνείδητα γνωρίζουμε ήδη. Αυτό που ήδη υπάρχει μέσα μας. Αυτό που κατέχουμε. Αυτό που είμαστε. Αυτό που θαυμάζεις "έξω" σου είναι αυτό το θαυμαστό που έχεις σε κάποιο επίπεδο μέσα σου. Αυτό που σε ενοχλεί "έξω" σου είναι αυτό που σ' ενοχλεί μέσα σου. Ο "έξω" σου κόσμος σου δίνει κάθε στιγμή μηνύματα-μαθήματα. Παράδειγμα, εγώ ενοχλούμαι από την ακατάπαυστη φλυαρία κάποιων ανθρώπων, το ότι μ' ενοχλεί σημαίνει πως σε κάποιο επίπεδο, όχι απαραίτητα στο επίπεδο της ομιλίας, είμαι φλύαρη. Φλύαρη συναισθηματικά, νοητικά κ.λ.π. (φλυαρία--> σπατάλη ενέργειας). Αναγνωρίζουμε το μήνυμα, ευχαριστούμε το σύμπαν ή το Θεό που μας δείχνει για το πως πρέπει να είμαστε ή πως δεν πρέπει να είμαστε και προχωράμε.


Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Δεύτερη Γέννηση

Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο
Κάποιος από τη μερίδα των Φαρισαίων, που λεγόταν Νικόδημος, άρχοντας των Ιουδαίων, ήρθε στον Ιησού νύχτα και του είπε: "Διδάσκαλε, ξέρουμε πως ο Θεός σε έστειλε να διδάξεις, γιατί κανείς δεν μπορεί να κάνει αυτά τα θαύματα που κάνεις εσύ, αν ο Θεός δεν είναι μαζί σου". Ο Ιησούς του είπε: "Σε βεβαιώνω, πως αν δε γεννηθεί κανείς ξανά, δεν μπορεί να δει τη βασιλεία του Θεού". Τον ρώτησε ο Νικόδημος: "Πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος ηλικιωμένος πια να γεννηθεί ξανά; Μήπως μπορεί να μπει στη κοιλιά της μάνας του και να γεννηθεί άλλη μια φορά;" Ο Ιησούς του απάντησε: "Σε βεβαιώνω πως αν κανείς δεν γεννηθεί από το νερό και το Πνεύμα, δεν μπορεί να μπει στη βασιλεία του Θεού. Ό, τι γεννιέται από τον άνθρωπο είναι ανθρώπινο, ενώ ό, τι γεννιέται από το Πνεύμα είναι πνευματικό. Μην απορείς που σου είπα ότι πρέπει να γεννηθείτε ξανά. Ο άνεμος πνέει όπου θέλει, ακούς τη βοή του αλλά δεν ξέρεις από πού έρχεται και πού πηγαίνει, έτσι συμβαίνει και με καθέναν που γεννιέται από το Πνεύμα".

"Αν δεν γεννηθεί κανείς από νερό και από πνεύμα, δεν μπορεί να μπει στη Βασιλεία του Θεού": να μια φράση που περιέχει μεγάλα μυστήρια... Ναι, η δεύτερη γέννηση είναι ένα αποτέλεσμα της εργασίας του νερού και του πνεύματος, μπορούμε επίσης να πούμε του νερού και της φωτιάς, γιατί συμβολικά το πνεύμα αντιπροσωπεύεται από τη φωτιά. 

Στη γλώσσα των συμβόλων, το νερό αντιπροσωπεύει την αρχέγονη ύλη και η φωτιά αντιπροσωπεύει το πνεύμα. Όταν η φωτιά και το νερό εργάζονται μαζί προκαλούν μια δύναμη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Οι άνθρωποι έκαναν με την ατμομηχανή μια εκπληκτική, σημαντική ανακάλυψη, αλλά δεν την εφάρμοσαν παρά στο φυσικό τομέα για να κινήσουν μηχανές κι αυτό είναι ακόμα πολύ λίγο. Το νερό και η φωτιά είναι η ύλη και το πνεύμα, είναι επίσης η γυναίκα και ο άντρας, και να λοιπόν οι δύο αρχές αρσενική και θηλυκή που πρέπει να ενωθούν για να παράγουν μια τρίτη αρχή, την ενέργεια, το παιδί. 

Σε μια εσωτερική Διδασκαλία μαθαίνει κανείς πώς να εργάζεται με το νερό και τη φωτιά. Γιατί το νερό και η φωτιά είναι ακόμα η καρδιά και η νόηση. Η καρδιά είναι θηλυκή, η νόηση είναι αρσενική, και κάθε ον είναι υποχρεωμένο να μάθει να εργάζεται με τα δύο, διαφορετικά μένει "ανύπαντρο"! Ναι, σ' αυτόν τον τομέα σχεδόν όλη η ανθρωπότητα είναι ανύπαντρη. Οι μεν δεν έχουν παρά μια νόηση που τους αποξηραίνει εντελώς. Όσο για τους άλλους, που δεν ζουν παρά μέσα στο συναίσθημα, είναι τόσο υγροί ώστε η συνείδησή τους να κατακλύζεται από τα σύννεφα και την ομίχλη... καμία διαύγεια! Σε όλα τα επίπεδα βλέπουμε ότι οι άνθρωποι δεν κατάλαβαν πώς να συνδυάζουν τις δύο αρχές, τη φωτιά και το νερό, δηλαδή την ενεργητική και τη δεκτική πλευρά του εαυτού τους.

Και τώρα, αν αναζητήσουμε τις αντίστοιχες με το θείο κόσμο, η φωτιά αντιπροσωπεύει τη σοφία, και το νερό την αγάπη. Η αγάπη και η σοφία ενωμένες φέρνουν στον κόσμο την αλήθεια. Η αλήθεια είναι το παιδί τους. Η αλήθεια είναι το Παιδί-Ιησούς που γεννιέται, δηλαδή μια καινούρια συνείδηση, γιατί ο Ιησούς δεν είναι μόνο μια ιστορική προσωπικότητα, αντιπροσωπεύει ένα σύμβολο που καλύπτει πολλές πραγματικότητες της πνευματικής ζωής. Βέβαια, ιστορικά, είναι ένα ον που είχε το όνομα Ιησούς, αλλά στο μυστικιστικό επίπεδο δεν ονομάζεται πια με το ανθρώπινο όνομά του, αλλά ονομάζεται Χριστός, δηλαδή το ανώτερο Εγώ. Όταν λέμε ότι ο άνθρωπος γεννά μέσα του το Παιδί-Ιησούς, ότι συγχωνεύεται με το ανώτερό του Εγώ, ότι δέχεται το Άγιο Πνεύμα, ότι ενώνεται με τη παγκόσμια Ψυχή, δεν είναι παρά διαφορετικοί τύποι για να εκφράσουν την ίδια πραγματικότητα.

Τι εννοούμε με τη λέξη "δεύτερη γέννηση"; Την πρώτη γέννηση όλος ο κόσμος την ξέρει, είναι αυτή του παιδιού που γεννιέται στο φυσικό μας κόσμο, με χέρια, με πόδια, με μία μύτη, ένα στόμα, πνεύμονες... Και αναπνέει, τρώει, μιλάει, βαδίζει... Στη δεύτερη γέννηση χρειάζεται επίσης μια σύλληψη, όμως αυτή η σύλληψη γίνεται σ' έναν άλλο κόσμο, έναν κόσμο όπου το πνεύμα ενώνεται με την αγνή ύλη για να συλλάβει το θείο παιδί. Κι όταν το παιδί γεννηθεί στον πνευματικό κόσμο, κι αυτό επίσης μπορεί να μιλάει, να περπατάει και να εργάζεται σ' αυτόν τον κόσμο. Αυτή είναι η δεύτερη γέννηση: το να μπορέσει κανείς να εισέλθει και να ζήσει σ' ένα σύμπαν μια άλλης διάστασης.

Όταν η ψυχή και το πνεύμα ενώνονται, φέρνουν στον κόσμο ένα σπέρμα που αναπτύσσεται σαν μια καινούρια συνείδηση. Αυτή η καινούρια συνείδηση εκδηλώνεται σαν ένα εσωτερικό φως που διώχνει τα σκοτάδια, σαν μια ζεστασιά τόσο έντονη που κι αν ακόμα όλος ο κόσμος σας εγκαταλείψει, δεν θα αισθάνεστε πια ποτέ μόνος, σαν μια άφθονη ζωή που κάνετε να αναβλύζει παντού όπου σας πηγαίνουν τα πόδια σας, σαν μια ανάβλυση από δυνάμεις που αφιερώνετε στην ανοικοδόμηση, την κατασκευή της Βασιλείας του Θεού, επίσης σαν μια χαρά, μια εξαιρετική χαρά του να νιώθετε ενωμένοι με όλο το σύμπαν, με όλες τις εξελιγμένες ψυχές, του να αποτελείτε μέρος αυτής της απεραντοσύνης... και τη βεβαιότητα ότι κανείς δεν μπορεί να σας αφαιρέσει αυτή τη χαρά. Στις Ινδίες ονομάζουν αυτή την κατάσταση η "βουδική συνείδηση", και οι χριστιανοί την ονομάζουν η γέννηση του Χριστού.

Η δεύτερη γέννηση είναι η γέννηση στον θείο κόσμο, κι αυτή τη φορά, είναι ο ίδιος ο άνθρωπος που αποφασίζει να γεννηθεί και που το κάνει χάρη στις δικές του προσπάθειες. Για τη δεύτερη γέννηση είστε εσείς υπεύθυνος, εσείς αποφασίζετε να γεννηθείτε στον κόσμο του φωτός. Συνειδητά, με υπομονή, με νοημοσύνη, διαπλάθετε ένα άλλο σώμα για να γεννηθείτε στη Βασιλεία του Θεού.

"Αν ένας άνθρωπος δεν γεννηθεί από νερό και πνεύμα, δεν μπορεί να εισέλθει στη Βασιλεία του Θεού", αυτό θέλει να πει ότι δεν μπορεί να ξαναγεννηθεί αν δεν κατέχει μέσα του τις δύο αρχές. Η δεύτερη γέννηση είναι η γέννηση του Ιησού, αλλά η γέννηση του Ιησού είναι επίσης η δική σας γέννηση. Η μητέρα, είναι το νερό, δηλαδή η αγάπη, η αγνότητα, η ζωή, και ο πατέρας, είναι η φωτιά, το φως, το πνεύμα. Αν δεν κατέχετε αυτές τις δύο αρχές: την αγάπη που είναι η θηλυκή αρχή, και τη σοφία που είναι η αρσενική αρχή, δεν μπορείτε να γεννηθείτε μια δεύτερη φορά. Ένα παιδί, αυτό υπονοεί έναν πατέρα και μια μητέρα, ε λοιπόν, χωρίς την αγάπη και τη σοφία, οι γονείς λείπουν, και το παιδί δεν γεννιέται ποτέ. Έχετε ήδη γεννηθεί μία φορά, σύμφωνοι, όμως ακόμη δεν έχετε γεννηθεί από την αγάπη και τη σοφία. Για να γεννηθείτε μια δεύτερη φορά με τη μορφή του Παιδιού - Ιησού, χρειάζεται ένας πατέρας και μία μητέρα πιο ανεβασμένοι, πιο εξελιγμένοι από τους φυσικούς γονείς: χρειάζονται η αγάπη και η σοφία, και το παιδί που θα γεννηθεί θα είναι η αλήθεια, η πληρότητα της ζωής, κάθετι που είναι πραγματικό και αληθινό.


Η γέννηση στα διάφορα επίπεδα, Omraam Mikhael Aivanhov