Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2014

Ο Σκοπός της Ζωής;

Έρχεται στη ζωή του ανθρώπου, ψιθυριστά, σχεδόν αθόρυβα, εκείνο το κύμα που σκάει με ορμή στη παραλιακή ψυχή του. Απλώνεται με πείνα σε όλη την έκτασή της, βυθίζεται στ' άπατα πηγάδια της, γκρεμίζει τοίχους και στέγες και τα καταπίνει αχόρταγα καθώς αποσύρεται. Αφήνοντας πίσω μόνο γύμνια. Τίποτα. Μηδέν.

"Ακατάστατες, ακαταστάλαχτες χόχλαζαν μέσα μου πνεματικές ανταρσίες και ψυχικές αναταραχές, δεν ήξερα τι θα κανα, ήθελα πρώτα να βρω μιαν απάντηση, την απάντησή μου, στα παμπάλαια ρωτήματα κι ύστερα ν' αποφασίσω τι θ' απογίνω. Αν δεν βρω πρωτύτερα, έλεγα, ποιος είναι ο σκοπός της ζωής απάνω στη γης, πως θα μπορέσω να βρω ποιος είναι ο σκοπός και της μικρής μου εφήμερης ζωής; Κι αν δεν δώσω ένα σκοπό στη ζωή μου, πως θα μπορέσω να μπω στην πράξη; Και δεν μ' ένοιαζε να βρω -μάντευα πως αυτό ήταν αδύνατο και μάταιο- ποιός αντικειμενικά είναι ο σκοπός της ζωής, παρά ποιος είναι ο σκοπός που εγώ, από δικού μου, της δίνω, σύμφωνα με τις ψυχικές και πνεματικές μου ανάγκες. Αν αυτός είναι αληθινά ο σκοπός ή όχι, δεν είχε τότε για μένα μεγάλη σημασία. Σημασία είχε να βρω, να δημιουργήσω ένα σκοπό που να 'ναι σύμφωνος με μένα, κι έτσι, ακολουθώντας τον, να ξετυλίξω στο έπακρο τις εδικές μου λαχτάρες κι ικανότητες. Γιατί θα συνεργάζουμουν αρμονικά πια με το σύνολο."
                                                                                      Ν. Καζαντζάκης 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου