Τρίτη 19 Ιουνίου 2012
Δευτέρα 18 Ιουνίου 2012
Ο καθρέφτης μας ... οι άλλοι
Η ζωή είναι ένα μαγικό ταξίδι αυτογνωσίας, ένα
ταξίδι που μας φέρνει όλο και πιο κοντά στον Εαυτό μας.
Σε αυτό το ταξίδι έχουμε συνοδοιπόρους, αυτοί είναι η πραγματικότητά μας, η
δική μας αλήθεια. Οι άλλοι είμαστε εμείς. Αυτό που αγαπάμε, αυτό που
ερωτευόμαστε, αυτό που θαυμάζουμε στους άλλους είναι αυτά τα θετικά στοιχεία
που αγαπάμε στον εαυτό μας. Αυτά που μας θυμώνουν, μας ενοχλούν, αυτά που
κριτικάρουμε στους άλλους είναι τα κομμάτια του εαυτού μας που μας ενοχλούν,
που δεν αγαπάμε…
Οι άλλοι είναι ο καθρέφτης μας. Ένας λόγος που
υπάρχουν στη ζωή μας είναι για να δουλέψουμε με τον εαυτό μας, να τον
γνωρίσουμε. Όταν λοιπόν αντιληφθούμε κάτι να μας ενοχλεί στον άλλο κι
εντοπίσουμε τι είναι αυτό, έρχεται η στιγμή να στραφούμε μέσα μας. Εκεί θ’
ανακαλύψουμε ότι αυτό το κάτι υπάρχει ήδη μέσα μας, είναι μέρος του εαυτού μας.
Αφού
εντοπίσουμε τι πραγματικά μας ενοχλεί καλούμαστε να το αποδεχτούμε, να το
αγαπήσουμε, να το διορθώσουμε, να το βελτιώσουμε, να πράξουμε ότι χρειάζεται
ώστε αυτό το κάτι να πάψει να είναι πληγή μα θαύμα. Όταν το καταφέρουμε αυτό τότε θα υπάρξει αλλαγή μέσα μας και κατά συνέπεια αλλαγή στις σχέσεις μας με τους άλλους.
Τετάρτη 6 Ιουνίου 2012
Θεραπεύοντας το παρελθόν, Chris Prentiss
Δεν έχουμε μάθει
πως να γυρνάμε το χρόνο πίσω και να
αναιρούμε ή να αλλάζουμε γεγονότα που
συνέβησαν στο παρελθόν. Μπορούμε ωστόσο
να αλλάξουμε τα συναισθήματά μας για
τα γεγονότα αυτά, έτσι ώστε να πάψουν
να μας τυραννούν στο παρόν και να
υπονομεύουν το “τώρα”.
Όλοι μας κουβαλάμε
ένα οδυνηρό φορτίο από το παρελθόν μας:
προσβολές, εσκεμμένα ανομήματα σε βάρος
μας, ραγισμένες καρδιές, πληγωμένα
αισθήματα, αναμνήσεις από άτομα που μας
εξαπάτησαν, μας είπαν ψέματα ή που μας
πρόδωσαν, γεγονότα που μας πόνεσαν,
χαμένες ευκαιρίες, φαινομενικά λανθασμένες
επιλογές, χαμένα αντικείμενα, πράγματα
που κάναμε ή δεν κάναμε, παρανοήσεις
που μας προκάλεσαν οδύνη ή που είχαν
σαν αποτέλεσμα να χάσουμε φίλους,
πράγματα που κάναμε και που πλήγωσαν ή
απογοήτευσαν άλλους για τα οποία
μετανιώσαμε – η λίστα δεν έχει τέλος.
Το οδυνηρό αυτό φορτίο από το παρελθόν
είναι ένα άχρηστο βάρος που χωρίς αυτό
θα νιώθαμε πολύ καλύτερα.
Θεραπεύοντας
το παρελθόν ευτυχούμε στο παρόν.
Πως μπορείς να
θεραπεύσεις το παρελθόν; Φώτισε με τη
νέα γνώση που απέκτησες τα γεγονότα απο
το παρελθόν που σε πλήγωσαν. Δέξου την
άποψη ό, τι και αν σου συνέβη στο παρελθόν
τελικά αποδείχτηκε ή θα αποδειχτεί,
επωφελές.
Για να γνωρίσεις
το μεγαλείο της ευτυχίας είναι βασικό
να χρησιμοποιήσεις τη μνήμη σου για να
επιστρέψεις στο παρελθόν, τότε που ήσουν
παιδί. Στη συνέχεια, με αργό ρυθμό, φέρε
στο νου σου και ζήσε κάθε εμπειρία από
την αρχή - αυτή τη φορά, όμως, στην καρδιά
και στον νου σου η έκβαση είναι θετική.
Με αυτό τον
τρόπο συγχωρείς τον εαυτό σου για τα
πράγματα εκείνα που μετάνιωσες και τους
άλλους για όσα σου έκαναν, αποδέχεσαι
την ορθότητα όλων εκείνων των γεγονότων
που νομιζες ότι δεν σε ωφέλησαν και
επιπλέον αναγνωρίζεις ότι κάθε γεγονός
τελικά σε βοήθησε ή θα σε βοηθήσει –
ακόμα κι αν έγινε για να σε δυναμώσει ή
για να σε διδάξει ένα μάθημα που
χρειαζόσουν, ένα μάθημα που τώρα μπορείς
να μοιραστείς με όσους βρίσκονται σε
απόγνωση και πονούν. Αντιμετωπίζοντας
τα γεγονότα εκείνα κατ' αυτό τον τρόπο,
είναι σαν να κρατάς ένα μαγικό ραβδί το
οποίο έχει τη δύναμη να μεταστοιχειώνει
τον πόνο ή την μεταμέλειά σου σε αποδοχή,
γαλήνη και ευτυχία.
Όταν σκόπιμα
τροφοδοτείς τη μνήμη σου με νέες
πληροφορίες, αντιμετωπίζεις διαφορετικά
τα παρελθόντα γεγονότα της ζωής σου,
και αυτό, αντί να σε κάνει να νιώθεις
πληγωμένος όταν αναλογίζεσαι το παρελθόν,
σε γεμίζει με μεγαλύτερη χαρά. Έτσι, κάθε φορά που σου έρχεται στο νου ένα
τέτοιο γεγονός χρησιμοποίησε τη νέα
σου φιλοσοφία για να υπενθυμίσεις στον
εαυτό σου ότι το γεγονός αποσκοπούσε
στο να σε βοηθήσει.
Υπενθύμισε
επίσης στον ευατό σου να μην αισθάνεται
άσχημα για όσα έγιναν αλλά να δεχτεί
ότι το συγκεκριμένο γεγονός ήταν το
καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί σε
εσένα αλλά και σε όλους τους άλλους τη
δεδομένη στιγμή. Είναι δύσκολο και
απαιτείται τεράστια επιμονή, όταν όμως
δοκιμάσεις θα δεις ότι τα αποτελέσματα
είναι θεαματικά.
Αν νιώθεις
πρόθυμος να αφήσεις πίσω σου το παρελθόν
και αφήσεις τον εαυτό σου ελεύθερο να
πετάξει, το σίγουρο είναι ότι θα
ευτυχήσεις. Είναι τεράστια η ανακούφιση
όταν αφήνεις πίσω τόσο μεγάλα βάρη.
Είναι σαν να απομακρύνεσαι απο ένα σωρό
προβλήματα, τα οποία ποτέ ξανά δεν θα
σε απασχολήσουν. Μπορείς να δεις τον
εαυτό σου να το καταφέρνει; Να αφήνει
πίσω του ζητήματα που ποτέ ξανά δεν θα
τον αναστατώσουν; Όταν απαλλαγείς από
το περίσσιο αυτό βάρος, θα βρεθείς να
πετάς στα ύψη, ελαφρύς όπως ένα πούπουλο
που το παρασύρει η αύρα, ευτυχισμένος
στο αιώνιο παρόν.
Απόσπασμα απ' το βιβλίο "Το Ζεν & η Τέχνη της Ευτυχίας' , Chris Prentiss
Κυριακή 3 Ιουνίου 2012
"Καρκίνος του μαστού, τι αντιπροσωπεύει" Louise L. Hay
Υπάρχει ένα μοτίβο που έχω δει να επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά σε ολες σχεδόν τις γυναίκες που έχουν καρκίνο του μαστού: συνήθως είναι εντελώς ανίκανες να πουν "όχι". Οι μαστοί αντιπροσωπεύουν την τροφή, την προσφορά τροφής, και οι γυναίκες με καρκίνο του μαστού φαίνεται ότι προσφέρουν "τροφή" σε όλους τους άλλους γύρω τους, εκτός από τον εαυτό τους. Τους είναι πάρα πολύ δύσκολο να πουν "όχι". Συνήθως οι γυναίκες αυτές έχουν ανατραφεί από γονείς που χρησιμοποιούσαν τη συναισθηματική εκμετάλλευση και την ενοχή για να τις κρατούν πειθαρχημένες και υποταγμένες. Τώρα, στην ενήλικη ζωή τους, ζουν για να ευχαριστούν τους άλλους και περιβάλλονται από ανθρώπους που διαρκώς ζητούν από αυτές να κάνουν περισσότερα απ' όσα μπορούν να κάνουν με ηρεμία και άνεση. Αυτές οι γυναίκες εξακολουθούν να πιέζουν τον εαυτό τους και λένε "ναι" στους άλλους και στις απαιτήσεις τους, χωρίς στην πραγματικότητα να το θέλουν. Δίνουν, δίνουν, ώσπου στο τέλος δεν έχουν πια τίποτε να δώσουν στον εαυτό τους.
Το να μάθεις να λες "όχι", στην αρχή μπορεί να είναι πολύ δύσκολο, επειδή οι άνθρωποι που βρίσκονται γύρω σου και σχετίζονται γύρω σου και σχετίζονται μαζί σου έχουν συνηθίσει ν' ακούν από σένα μόνο "ναι". Όταν τους πρωτοπείς "όχι", θυμώνουν. Αυτή η αντίδραση είναι αναμενόμενη. Οποιοσδήποτε μαθαίνει να λέει "όχι", ξέρει ότι θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει το θυμό των άλλων για λίγο.
Η πρώτη φορά είναι και η πιο δύσκολη. Όταν μαθαίνεις να λες "όχι", είναι πολύ σημαντικό να μην απολογείσαι παράλληλα για την άρνησή σου, γιατί τη στιγμή που αρχίζεις τις δικαιολογίες έχεις ήδη χάσει το παιχνίδι. Ο άλλος μπορεί πολύ εύκολα να σε πείσει ότι οι δικαιολογίες σου δεν ευσταθούν. Πες "όχι", απλά: "Όχι, δεν μπορώ να το κάνω", "Όχι πια", "Όχι, δεν το κάνω αυτό πια". Κάθε σύντομη δήλωση που δίνει ένα σαφές μήνυμα άρνησης είναι αρκετή. Ο άλλος είναι πολύ πιθανό να θυμώσει και τότε εσύ πρέπει να καταλάβεις ότι ο θυμός του δεν έχει καμία σχέση με σένα. Έχει άμεση σχέση μ' εκείνον.
Θυμήσου να λες στον εαυτό σου: ΄ΟΤΑΝ ΛΕΩ "ΟΧΙ" ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, ΛΕΩ "ΝΑΙ" ΣΕ ΜΕΝΑ. Λέγε αυτήν τη δήλωση στον εαυτό σου ξανά και ξανά. Θα σε κάνει να νιώσεις πολύ όμορφα. Με την τρίτη φορά που θα πεις "όχι" σε κάποιον, εκείνος θα καταλάβει ότι έχεις αλλάξει και θα σταματήσει να σου ζητάει κάτι που εσύ δε θέλεις να κάνεις ή να του προσφέρεις. Θα συνειδητοποιήσει τελικά ότι η άρνηση προέρχεται από μια αλλαγή στάσης που έχει γίνει βαθιά μέσα σου.
Η πρώτη άρνηση μπορεί να είναι πολύ δύσκολη για όσες έχουν μάθει να ευχαριστούν πάντοτε τους άλλους. Θυμάμαι ότι είχα γίνει μούσκεμα στον ιδρώτα την πρώτη φορά που υπερασπίστηκα τον εαυτό μου και αρνήθηκα κάτι. Νόμιζα ότι είχε έρθει το τέλος του κόσμου και ότι θα βγω χαμένη από αυτή μου τη συμπεριφορά. Όμως, δεν ήρθε το τέλος του κόσμου, απλώς ο κόσμος μου άλλαξε κι εγώ κέρδισα περισσότερο αυτοσεβασμό.
Συνειδητοποιήσε, λοιπόν, ότι αυτή είναι μια διαδικασία που πρέπει να την περάσεις. Οι άλλοι θυμώνουν επειδή δεν τους δίνεις αρκετά ή σταμάτησες να τους προσφέρεις και ίσως πουν ότι είσαι εγωίστρια. Αλλά στην πραγματικότητα αυτό που εννοούν είναι ότι δεν κάνεις αυτό που θέλουν εκείνοι να κάνεις. Αυτή είναι η αλήθεια. Να θυμάσαι ότι όταν λες "όχι" στους άλλους, λες "ναι" στον εαυτό σου και ταυτόχρονα απαλλάσσεσαι από την πικρία που έκρυβες μέσα σου επειδή δεν ευχαριστούσες ποτέ τον εαυτό σου.
Γνωρίζω κάποια που πρόσφατα έφυγε από τον άντρα της για λίγο διάστημα. Ίσως να μην είναι κάτι μόνιμο. Τώρα εκείνος δεν έχει κανέναν να κατηγορεί για όσα του πανε στραβά. Δεν μπορεί να φταίει η γυναίκα του' εκείνη δεν είναι ούτε καν εκεί. Έτσι, ο άνθρωπος αυτός μαθαίνει να βλέπει τη ζωή με διαφορετικό τρόπο. Οι δύο ενήλικοι γιοι της τη σέβονται τώρα περισσότερο, επειδή υπερασπίστηκε τον εαυτό της κι έκανε μια φορά αυτό που ήθελε εκείνη. Είναι πολύ ενδιαφέρον να δει κανείς πώς μια απόφαση άλλαξε την αντίληψη και τη συμπεριφορά ολόκληρης της οικογένειας.
Για την γυναίκα αυτή ήταν πολύ δύσκολο να κάνει μια τέτοια κίνηση, αλλά την έκανε, και η ζωή της έκανε στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών. Έρχεται κάποια ώρα στη ζωή κάθε γυναίκας, όπου χρειάζεται να ρωτήσει τον εαυτό της: Τι είναι το καλύτερο για μένα; Αυτή μπορεί να είναι μια ερώτηση εντελώς άγνωστη για πολλές γυναίκες. Μπορεί να μην την έχουν κάνει ποτέ. Η Ανν Λάντερς συνιστά στις γυναίκες που σκέφτονται τη διάσταση ή το διαζύγιο να ρωτήσουν τον εαυτό τους: Θα ζω καλύτερα αν μείνω σ΄αυτόν το γάμο ή αν φύγω;
Απόσπασμα από το βιβλίο της Louise L. Hay, Γυναικεία Δύναμη
Δευτέρα 28 Μαΐου 2012
Τετάρτη 23 Μαΐου 2012
Γραμμή Έναρξης
Προ εσένα μετά
εσένα
έγινες μονάδα
μέτρησής μου
τα χρόνια γίναν
κουκίδες
χωρίς σχέδιο
ενωμένες
και γεννήθηκε
μια γραμμή
σαν αυτή της
αχτύπητης καρδιάς.
Προ εσένα μετά
εσένα
προ ζωής μετά
ζωής
γιατί ξέχασα
σαν ήρθες
ποια ήμουν, κι
έγινα απ' την αρχή
έπλασα ξανά τα
όριά μου
για να μπορέσω
να σε φτάσω.
Προ εσένα μετά
εσένα
έτσι μετράω τον
χρόνο μου εγώ
Προ γραμμής μετά
γραμμής
Αλήθεια, πως
υπήρχα
χωρίς την έναρξή
μου..
©Κρυσταλένια©
Κυριακή 13 Μαΐου 2012
Σε βλέπω
Είσαι για ένα
ταξίδι στο άγνωστο
μονάχα εγώ κι
εσύ
να ξεκινήσουμε
μια ωραία Πέμπτη
κι όπου μας
βγάλει
μονάχα εσύ κι
εγώ
χωρίς ρόλους...
οι ρόλοι είναι
για τους θεατρίνους
κι εγώ είμαι
κακή ηθοποιός
μονάχα εγώ κι
εσύ
ο εαυτός μου κι
ο εαυτός σου
να γνωρίσει ο
ένας τον άλλον
να δεις πίσω απ'
τη μισοφορεμένη μάσκα μου
να δω πίσω απ'
τη δική σου...
χωρίς φόβο...
χωρίς κάτι να σου καταλογίσω
χωρίς κάτι να
μου καταλογίσεις
μονάχα εγώ κι
εσύ
να σταθούμε
ολόγυμνοι και να κοιταχτούμε αληθινά
να φωνάξει η
καρδιά σου μ' ενθουσιασμό“ Αυτός είμαι”
να σε κοιτάξω
με αγάπη και να σου πω... Σε βλέπω!
©Κρυσταλένια©
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




